عطر دهه كرامت كه در كوچه باغ هاي دل پيچيد،
جاني تازه به كالبد زندگي دميد و نور معنويت سراسر وجود را روشن ساخت،
جشن هاي ميلاد رضوي به راستي فرصتي تازه بود براي نفس كشيدن در هواي انسانيت
و بهره مندي از الطاف حضرت امام رضا(ع) و خواهر گراميشان حضرت معصومه(س)
شیعیان حدیثهای زیادی را منتسب به وی میدانند یکی از مشهورترین احادیثی قدسی منقول از وی حدیثی موسوم به سلسلة الذهب است که هنگام وداع وی با مردم شهر نیشابور در بین راه چنین گفتهاست:
| « | کلمهٔ لا اله الا الله دژ استوار من است، پس هر کس در این حصار وارد شد، از عذابم محفوظ است. | » |
شیعه میگوید: او چند قدمی حرکت کرد و سپس برگشت و گفت:به شرطهای آن و من از جمله شرطهای آن هستم.مقصود رضا از شرطها، اعتراف به این واقعیت است که او مانند پدرانش از سوی خدا امام و حجت است و اطاعتش بر همه واجب است.
کنیهها: ابوالحسن و ابوعلی
لقبها: رضا، صابر، زکی، ولی، وفی، صدیق، رضی، شمس الشموس، معین الضعفاء، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین، کفو الملک، رب السریر، رئاب التدبیر، شمس توس، خورشید ولایت
امام رضا-ع فرمود: باید هریک از شماها امر به معروف و نهی از منکر نمایید، واگر نه شرورترین افراد بر شما تسلط یافته و آنچه که خوبان شما،دعا و نفرین کنند مستجاب نخواهد شد
امام رضا-ع فرمود: اولین عملی که از انسان محاسبه و بررسی می شود نماز است چنانچه صحیح و مقبول واقع شود بقیه ی اعمال و عبادا
امام رضا-ع می فرماید:
بیماری برای مؤمن، رحمت و موجب پاک شدن است و برای کافر، عذاب و لعنت است و بیماری از مؤمن زائل نمی شود تا اینکه گناهی بر گردن او
نماید. تا قبول میگردد وگرنه مردود خواهند شد
بارش مهر
خـسـته، افـتـاده ز پا، آمده زانو مى زد
مـشـكلى داشت به آقاى خودش رو مى زد
مى چكید از سر و رویش عرق شرم به خاك
مـشـت هـا واشده و پنجه به گیسو مى زد
دامـنـى داشـت پر از خاطره تیره و تلخ
دسـت در دامـن آن ضـامـن آهو مى زد
همنوا با در و دیوار در آن عصمت محض
نـالـه یـا عـلـى و ضـجه یاهو مى زد
نـم نمك بارشى از مهر به جانش مى ریخت
كـفـتـرى بـر سر ذوق آمده قوقو مى زد
پـاك مـى شـد دلـش از غصه ناپاكى ها
خـادمى داشت در این فاصله جارو مى زد
فـرصـتى بود و درنگى و بجا مانده هنوز
شـعـله اى شعر كه در آینه سوسو مى زد
دیگر نزدیک است ....
وقت زیارت
رقص قشنگ نور
امشب چه دیدنى است
آواز شاد باد
امشب شنیدنى است
عید است و عطر گل
پیچیده در هوا
بوى خوش گلاب
پر كرده سینه را
گلبوته هاى شمع
روییده هر كجا
مى ریزد اشك شوق
یك غنچه بى صدا
گلدسته ها همه
غرق ستاره هاست
هر گوشه حرم
فریاد (یا رضا) ست
وقت زیارت است
پر مى كشد دلم
همراه كفتران
من مى روم حرم
تقوا و عبادت امارضا(ع)
یکی از بارزترین ویژگی های شخصیتی امام رضا(ع) ارتباط عمیق معنوی با خدا است که در کثرت عبادت و خویشتنداری حضرت تجلی می نمود. ابراهیم بن عباس در روایتی می گوید:" امام(ع) شبها بسیار کم می خوابید و غالباً شب را از ابتدا تا صبحگاهان به احیاء و عبادت می گذراند و بسیار روزه می گرفت و هیچ ماهی نبود که در آن لااقل سه روز روزه نباشد.(4) و از شبراوی نیز روایت شده که امام رضا(ع):" همواره با وضو و نماز همراه بود و تمام مدت شب را با نماز می گذراند..."همچنین، از امام(ع) دعاهایی نقل شده است که همگی سرشار از روح بندگی و انس با حضرت معبود و توکل بر ذات احدی اوست. از جمله آن که می فرمود:" یا من دلّنی علی نفسه و ذلل قلبی بتصدیقه اسالک الامن و الایمان فی الدنیا و الاخرة"(6)؛ " ای کسی که مرا به سوی خودت رهنمون گشتی و دلم را به واسطه تصدیق خود آرام گرداندی. از تو ایمان و امنیت در دنیا و آخرت را خواستارم."
